Tatlı sevgilimle karı-koca olacağımız Ocak 16 yaklaşıyor. Biz de bu arada ara ara ev bakmaya çıkıyorduk ki geçen cumartesi (25 ekim 10) günü düştük yollara. 2 emlakçı vardı görüştüğümüz, ikisinin de bize önerdiği evlere bakmış, burun kıvırmış, kiminin manzarasına, kiminin boyutlarına, kiminin isine-pisine takıldık. Kös kös 14. kattaki B4'e umutsuzca girerken, ikimiz de A11b'nin 13. katındaki balkonu açık dairenin camında asılı kağıda bakakaldık. Heyecanla B4'ün 14. katına çıktık, eve bakacağımıza balkonundan karşı binadaki ilanda yazılı telefonu okumaya çalıştıysak da nafile... Güneş vurmuş, gözler yarım yamak görüyor zaten, bişi göremeden indik aşağı. Ufuk boyna kendi kendine söyleniyor: "neden ev bakarken gözlüğümüzü almayız ki yanımıza... hödö hödö..." e haklısın tabii, bu kaçıncı di mi ama... Her neyse kapıcıyı çaldık, açmadı. Ufuk direniyor bir yolunu bulalım diye. "bir de pancereden mi seslensen..." Olurrr seslenelim... "Bakar mısınızzzzz"... nafile, içeriden sesler geliyor ama kapıya, pencereye bakan yok... İnatçıyız ama var bunda bi hikmet, bi keramet. Bakkalın çırağını mı çevirsek, görürür mü acaba?... derken fıyyyt diye uzadı bisikletiyle. Tam da o sırada, bi araba girdi otoparka, arabadan bi çocuk indi, ufuk patlattı espriyi, o görebilir aslında! hehehehhe yok artık. Ardından bi buyukanne, yok bu goremez :))) Derkeeeen, evet işte o kadın, gözlerim sağlamdır deyip, çat okudu, eksik, yalan yalnış falandı okuduğu ama bir aşağı bir yukarı denenince bulunuyormuş... Telefonun "Buyrun Palmiye Emlak..." ile açılışı ve el sıkışmamız arası 3 gün sürdü. Uzun lafın kısası. Tarih 28 Eylül 2010 anlaştık. Kontrat tarihimiz 10.10.10... Başlangıçların rakamı 1'le dolu. Ne güzel. Ablamların apartmanı üstelik. Huuuuu komşu komşu... Parke ve duvar rengine de karar verdik. 15 gunluk bir tadilat olacak içeride. Ondan sonra başlarız döşemeye :)
Sevgilim, bebeğim huzur, mutluluk, sevgi, saygı, neşe, eğlence, sağlıkla dolsun evimiz... Bir sonraki kendi evimiz olsun diye de kuantumumuzu ekleyelim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder